Crna Gora – srpski zbjeg!

Prema Cvijiću, preko 95 odsto stanovništva plemenske oblasti Crne Gore jesu doseljenici iz Stare Srbije, odnosno njihovi potomci poslije 1450. godine. Novija arhivska istraživanja uveliko su potvrdila Cvijićevu tezu i narodno pamćenje o Crnoj Gori kao izrazitom srpskom zbjegu autor: dr Novak Ražnatović (1925-2004) Invazija Turaka na naše zemlje u drugoj polovini 14. i u 15. vijeku, dovelo je srpski narod do ivice zatiranja. U strašnoj pometnji usljed najzede Turaka, narod srpski koji je istrajavao u svojoj pravoslavnoj svetosavskoj vjeri, dao se u egzodus na sve strane. Na jednoj od tih strana grupe stočara, slobodnih seljaka i sitnog plemstva, bježale su iz pokorenih krajeva Raške, Kosova i Bosne u nešto bezbjedniju Zetu ili već Crnu Goru, Brda i gornju Hercegovinu. Prema rezultatima Cvijićeve etnografske i antropogeografske škole, preko 95 odsto stanovništva plemenske oblasti Crne Gore, Brda i gornje Hercegovine jesu doseljenici iz Stare Srbije, odnosno njihovi potomci poslije 1450. godine. Novija arhivska istraživanja uveliko su potvrdila narodno pamćenje odnosno rezultate Cvijićeve škole, o Crnoj Gori kao izrazitom srpskom zbjegu. Naravno, to je na svoj način rečeno i potvrđeno i onom veličanstvenom istorijskom vizijom Njegoša. Što se tiče srpskog stanovništva srednjovjekovne Zete, ono je u tom zatornom vremenu gotovo sasvim nestalo. Zetsko plemstvo dijelom slijedilo je primjer Ivanova sina Staniše, odnosno Skender-bega, islamizovalo se, dijelom pokatoličilo, a neki, kao i mnoštvo običnog puka, odbjeglo preko mora od Apulije do Venecije. Ni sjemena takoreći nije ostalo da bi iko u Crnoj Gori svoje porijeklo mogao izvoditi od Crnojevića ili njihova plemstva. U srpskom zbjegu Crne Gore, Brda i istočne Hercegovine, kao u drevnim mitovima, mnoga plemena i bratstva izvode svoje porijeklo od Nemanjića. U Ozrinićima je ukorijenjeno uvjerenje da su direktni potomci Nemanjića, Cuci da su potomci Pavla Orlovića, Moračani da su od Mrnjavčevića… dok su prvi stanovnici Cetinja, od kojih potiču mnoge današnje cetinjske porodice, došli sa Zlatibora. Pamćenjem je ovaj srpski narod utvrdio svoju istorijsku vertikalu u vidu epskog predanja o svojoj nekada slobodnoj i srednjovjekovnoj državi Nemanjića, o palome carstvu na Kosovu, obilićevskoj misli o osveti Kosova itd. Osmanovići su, dakle, iz temelja srušili državu ili države Srba i njihov feudalni poredak. Ostala je samo Srpska pravoslavna crkva da duhovno ali i politički vodi svoj narod, da čuva i snaži predanje o Nemanjićima, Kosovu itd., da se narod održi u svome samorodstvu, te da kroz onu borbu „što biti ne može“, vođen srpskom nacionalnom idejom, najzad izvojuje slobodu i nacionalnu državu. O AUTORU: Novak Ražnatović je rođen 11. januar 1925, u Rijeci Crnojevića. Studirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu na kome je i diplomirao 1951. godine. Doktorirao je na ovom fakultetu sa disertacijom „Crna Gora i Berlinski kongres“. Predavao je u Kotorskoj gimnaziji, a zatim radio u Državnom arhivu na Cetinju (1953-1954). Bio je gimnazijski profesor u Sjenici, Bijelom Polju i Cetinju od 1954. do 1958. godine. Od 1959. radio je u Istorijskom institutu Crne Gore.     The post Crna Gora – srpski zbjeg! appeared first on Sedmica.